Antibiotica

Antibiotica vormen een essentieel onderdeel van de behandeling van mucoviscidose. Mucoviscidose verstoort de natuurlijke weerstand waardoor de patiënten bijzonder vatbaar zijn voor luchtweginfecties. Een snelle opsporing van bacteriën en intensieve antibioticakuren zijn nodig om de goede werking van de longen te behouden en periodes van ziekte te voorkomen of te verkorten.

Chronische infecties vormen de voornaamste oorzaak van een verslechterde gezondheidstoestand en longschade bij mucopatiënten. Antibiotica zijn dus nodig om hun longen te beschermen.

In 2012 verscheen een Europese richtlijn rond de behandeling van longinfecties bij muco in de "Journal of Cystic Fibrosis", de medische referentie voor mucozorg in Europa.

Centraal in de richtlijn staat de antibioticatherapie. Antibiotica zijn onontbeerlijk bij muco om infecties te voorkomen, vroegtijdig ontdekte bacteriën en infecties uit te roeien, chronische infecties te onderdrukken en infectie-opstoten te behandelen.

Mensen met muco hebben vaker en hogere dosissen antibiotica nodig dan bij andere personen aangeraden wordt. Het is duidelijk bewezen dat de voordelen bij mensen met muco opwegen tegen de mogelijke risico's. Door een combinatie van verschillende antibiotica wordt het risico op resistentie of ongevoeligheid van de bacteriën tegen de antibiotica beperkt.

De antibiotica kunnen worden toegediend worden in de vorm van siroop, pillen, via de aerosol of intraveneus (met een infuus of baxter). Deze intraveneuze kuren duren meestal veertien dagen en kunnen in het ziekenhuis of thuis gebeuren.